လူ႔ဘ၀ဆိုတာ အကာနဲ႔အႏွစ္ ခဲြျခားသိျမင္တတ္မွသာ အကာကိုခဲြၿပီး အႏွစ္ကို ဆဲြထုတ္ယူႏိုင္လိမ့္မယ္။ အကာေလာက္ကိုသာ အႏွစ္ထင္ေနရင္ သို႔မဟုတ္ အကာႏွင့္အႏွစ္ ေျပာင္းျပန္အျမင္လြဲေနရင္ အဖိုးတန္လွတဲ့လူ႔ဘ၀မွာ အႏွစ္မေတြ႔ရေတာ့ဘဲ အကာနဲ႔သာ တစ္ဘ၀လံုးဆံုးတတ္ပါတယ္။ ဗုဒၶသာသနာဆိုတာအကာကို အကာမွန္းသိေအာင္၊ အႏွစ္ကို အႏွစ္လို႔ျမင္ေအာင္ ရွင္းရွင္းလင္းလင္း ျပတ္ျပတ္သားသား ၫႊန္ျပေပးေနတဲ့ လမ္းစဥ္ပါ။ မိမိတို႔သည္ ေန႔စဥ္မျပတ္ အျမဲတမ္းလုပ္ေဆာင္ေနေသာ ကာယကံ၊ ၀စီကံ၊ မေနာကံတည္းဟူေသာ လုပ္ေဆာင္ေနမူမ်ားသည္  အကာလား၊ အႏွစ္လား ဆိုတာကို မိမိ၏ကိုယ္ပိုင္ဥာဏ္ျဖင့္ ေတြးေတာၾကည့္ကာ သတိထားေစခ်င္ပါသည္။ အ၀ိဇၨာတည္းဟူေသာ အမိုက္ေမွာင္ဖံုးလြမ္း၍သာ အကာကို အႏွစ္ထင္၊ အႏွစ္ကို အကာထင္၍ လူ႔ဘ၀မွ ထြက္ခြါသြားရမည္ဆိုလွ်င္  လြန္စြာပင္ ၀မ္းနည္းဖို႔ေကာင္းေပသည္။

မႏုႆတၱဘာေ၀ါ ဒုလႅေဘာ ဟူသည္နွင့္အညီ လူ႕ဘ၀သည္ အလြန္ပင္ ရခဲေပသည္။ လူ႔ဘ၀၏ ရခဲပံုကို ဤသို႔ၾကားနာ မွတ္သားဖူးေပသည္။ ျဗဟၼျပည္က အပ္တစင္း၊ လူျပည္က အပ္တစ္စင္း၊ အပ္သြားျခင္းသာ ထိ္ဖြယ္ရာ၊ ပမာပံုသို႔ခင္း။ ဤသို႔ဆိုေသာ္ ျဗဟၼျပည္ကခ်လိုက္ေသာ အပ္တစ္စင္းနွင့္ လူျပည္ကေထာင္ထားေသာအပ္တို႔သည္ ထိပ္တိုက္ဆံုဖြယ္ရာရွိေပ သည္။ လူ႔ဘ၀ကိုရဖို႔ကား ထိုထက္ပင္ပို၍ ခက္ခဲေပသည္။ ထိုေၾကာင့္ လူတို႔သည္ ရေတာင့္ရခဲ ရလာေသာလူ႔ဘ၀ကို ထိုက္ထိုက္တန္တန္ အသံုးက်ေအာင္ အသံုးခ်သင့္ေပသည္။ မိမိတို႔ရရွိထားေသာ အလြန္တရာ တန္ဖိုးရွိလွေသာ လူ႔ဘ၀တြင္ မွန္ကန္ေသာလမ္းကို ေရြးခ်ယ္ေလွ်ာက္တတ္ဖို႔ လိုအပ္ေပသည္။ ယေန႔ေခတ္တြင္ ဘာသာတရားမ်ားအေနျဖင့္လည္း မ်ားျပားလွေပသည္၊ ေဟာေျပာေသာအေၾကာင္းတရားမ်ား အေနျဖင့္လည္း မ်ားျပားေပသည္။