| အသက္ရွည္ေၾကာင္း ဒါနမ်ိဳးေစ့(တတိယအၾကိမ္ ေဆးအလွဳေတာ္) |
 |
| အလွဴမွတ္တမ္းမ်ား - ေဆးအလွဴေတာ္မ်ား | ||||
Page 1 of 2 “ဇေနတိ သဒိသံ ပါကံ” တူေသာအက်ိဳးကိုျဖစ္ေစတတ္သည္ဟူေသာ ေဒသနာေတာ္အရ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ ကိုယ္ေတာ္ျမတ္ၾကီးသည္ ဒါနကုသိုလ္ႏွင့္ ပက္သက္၍ မိမိျပဳေသာ ဒါနကုသိုလ္ေကာင္းမွဳ႔အတိုင္း ေလ်ာ္ညီေသာ အက်ိဳးတရားေတြကို ျပန္ရသည္ဟုေဟာထားေပသည္။ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ ေဟာၾကားေတာ္မူေသာ ၀ိနည္းေဒသနာအရ ဒါန(၄) မ်ိဳးရွိေပသည္။ထိုဒါန(၄)မ်ိဳးမွာ (၁) စီ၀ရဒါန = သကၤန္းလွဴဒါန္းျခင္း။(၂) ပိ႑ပါတဒါန= ဆြမ္း၊ ခဲဖြယ္၊ ေဘာဇဥ္ လွဴဒါန္းျခင္း။ (၃) ေသနာသနဒါန = ေက်ာင္းအိပ္ရာေနရာ လွဳဒါန္းျခင္း။(၄) ေဘသဇၨဒါန = ေဆးပစၥည္းလွဴဒါန္းျခင္း တို႔ျဖစ္ပါသည္။ ၀ိနည္းေဒသနာအရ ဒါန(၄)မ်ိဳးတြင္ ေဘသဇၨဒါနဟူ၍ တစ္ပါးအပါအ၀င္ျဖစ္ေသာ ေဆးအလွဴဒါနအားေဖာ္ျပလိုပါသည္။ ေဘသဇၨဒါနဟူသည္ ေဆးပစၥည္းလွဳဒါန္ျခင္း၊ လူမမာမ်ားအား ေတြ႔လွ်င္ ႏွဳတ္ျဖင့္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ ကိုယ္ျဖင့္ေသာ္လည္းေကာင္း၊ သူနာျပဳလုပ္ငန္းလုပ္ျခင္း၊ က်န္းမာေရးေစာင့္ေရွာက္ျခင္းလုပ္ငန္းမ်ား ျပဳလုပ္ျခင္းပင္ျဖစ္ပါသည္။ “အာေရာဂ် ပရမာ လာဘာ” အနာေရာဂါကင္းရွင္း၍ က်န္းမာျခင္းသည္ အျမတ္ဆံုးလာဘ္တစ္ပါးျဖစ္သည္ႏွင့္အညီ လူသားတိုင္းအေနျဖင့္ က်န္းမာ၍ အသက္ရွည္ျခင္းကို လူသားတို႔ အလိုရွိၾကပါ သည္။လူသားတိုင္းအလိုရွိေသာ က်န္းမာေရးေစာင့္ေရွာက္ျခင္းအလွဴ၊ ေဆးအလွဳေတာ္သည္ အလြန္မြန္ျမတ္ေသာ အာယုဒါနမ်ိဴးေစ့ပင္ျဖစ္ေပသည္။ ေဆးအလွဴလွဳဒါန္းျခင္းသည္ မိမိတို႔အား အသက္ရွည္၍ ထပ္တူေသာ အက်ိဳးေပးကုိမည္မွာ ထင္ရွားေပသည္။ “ေရစစ္၊ ေဆး၊ ေက်ာင္း၊ အေဟာင္းျပဳျပင္၊ ပဥၥအဌ ဤငါး၀ကား ေလာကလူေပါင္း သက္ရွည္ေက်ာင္းတည္း” ဟု ေက်းဇူးေတာ္ရွင္ မန္လည္ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး လူအမ်ားနားလည္သိက်ြမ္းေအာင္ လကၤာသီကံုး၍ မာယေဒ၀လကၤာတြင္ ဆံုးမေတာ္မူခဲ့ပါသည္။ အနာေရာဂါကင္းရွင္း၍ အသက္ရွည္ေစျခင္းအေၾကာင္းငါးပါးတြင္ ေဆးအလွဴ၊ ေရစစ္အလွဴ၊ ေက်ာင္းအလွဴ၊ ေစတီပုထိုးေက်ာင္း အေဟာင္းျပဳျပင္ျခင္းႏွင့္ ငါးပါးသီလ၊ ရွစ္ပါးသီလေစာင့္ထိန္းျခင္းတို႔ ပါ၀င္ပါသည္။”အသက္ကို ဥာဏ္ေစာင့္၊ ဥစၥာကို ကံေစာင့္” ဆိုေသာစကားအတိုင္း ဗုဒၶဘာသာ၀င္အေပါင္းတို႔ ဥာဏ္ေရွ႕ထားအမွဴးျပဳ၍ ကုသိုလ္တရားမ်ား ပြားမ်ားေအာင္ ၾကိဳးစားရေပမည္။ ေဆး၀ါးအလွဴလွဴဒါန္းျခင္းသည္ မက်န္းမမာျဖစ္ေနသာ သတၱ၀ါအေပါင္းတို႔အား ေဆးလွဴရျခင္းေၾကာင့္ ခံစားေနရေသာ ေရာဂါကိုလဲ ေပ်ာက္ကင္းေစႏိုင္သည္။ အသက္ရွည္ျခင္း၊ အဆင္းလွျခင္း၊ ဆင္းရဲကင္း၍ခ်မ္းသာျခင္း၊ ေဘးဥပါဒ္ကင္းျခင္း၊ အျခံအရံေပါ၍ ေက်ာ္ေစာျခင္း၊ ခြန္အားတိုးျခင္း၊ ကိုယ္ခႏၶာက်န္းမာေသာေၾကာင့္ စာေပက်မ္းဂန္မ်ား ေကာင္းစြာေလ့လာႏိုင္ေသာေၾကာင့္ ဥာဏ္ပညာၾကီးျခင္းစသည့္ ေဆးလွဴရျခင္း၏ အက်ိဳးေက်းဇူးမ်ားကို ေကာင္းစြာ ရရွိႏိုင္ပါသည္။ ထိုအက်ိဳးမ်ားသည္ မိမိက သူတစ္ပါးအား ေဆးလွဴလိုက္ေသာေၾကာင့္ အလွဴခံပုဂၢိဳလ္နည္းတူစြာ မိမိတြင္လည္း မလြဲမေသြရရွိမွာ အမွန္ပင္ျဖစ္ပါသည္။ ေဂါတမျမတ္စြာဘုရားရွင္လက္ထက္ သာသာနာေတာ္၌ အရွင္ဗာကုလမေထရ္သည္ အသက္ရွည္၍က်န္းမာေသာအရာတြင္ ဧတဒဂ္ဘြဲ႕ရရွိေပသည္။ အရွင္ဗာကုလမေထရ္ ကို္ယ္ေတာ္ျမတ္ၾကီးသည္ အသက္ရွည္၍ အနာကင္းမဲ့စြာျဖင့္ သက္ေတာ္ (၁၆၀) ႏွစ္အထိ ခ်မ္းခ်မ္းသာသာျဖင့္ ေနသြားခဲ့ေပသည္။ ဤသို႔အသက္ရွည္၍ ေနထိုင္သြားရျခင္းသည္ ေဆးလွဳဒါန္းခဲ့ေသာ ကုသိုလ္ေၾကာင့္ပင္ျဖစ္သည္။ အေနာမဒႆီျမတ္စြာဘုရားရွင္လက္ထက္တြင္ အရွင္ဗာကုလ မေထရ္ျမတ္သည္ ဟိမ၀ႏၱာအနီး ေသာဘိတအမည္ရွိေသာ ေတာင္ေျခတြင္ ရေသ့ရဟန္းျပဳလွ်င္ သီးတင္းသံုးစံေန ေတာ္မူခဲ့သည္။ တစ္ေန႔ေသာအခါ၌ အရွင္ဗာကုလမေထရ္ျမတ္သည္ အေနာမဒႆီျမတ္စြာဘုရားအား ဖူးေျမာ္ရန္လာေသာအခါ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ကိုယ္ေတာ္ျမတ္ၾကီးသည္ ေလနာေရာဂါ ေ၀ဒနာျဖစ္ပြားေနသည္ကို ၾကားသိခဲ့ရ၏။ ထိုအခါ အရွင္ဗာကုလမေထရ္ျမတ္သည္ မိမိ၏ေက်ာင္းသခၤမ္းအားျပန္၍ ေဆးကိုေဖာ္စပ္ေပသည္။ ျပီးေနာ္ ထိုေဆးအား ျမတ္စြာဘုရားရွင္အား အလုပ္အေက်ြးျပဳေနေသာ ရဟန္းေတာ္မ်ားမွတစ္ဆင့္ ဆက္ကပ္ခဲ့ေပသည္။ ထိုေဆးကို သံုးေဆာင္လိုက္သည္ႏွင့္တစ္ျပိဳင္နက္ အေနာမဒႆီျမတ္စြာ ဘုရားရွင္ကိုယ္ေတာ္ျမတ္ၾကီး သည္ ေလနာေရာဂါ လံုး၀ေပ်ာက္ကင္းသြားေလ၏။ အရွင္ဗာကုလမေထရ္ျမတ္သည္ ဤလွဳဒါန္းရေသာ ေဆးကုသိုလ္ေၾကာင့္ ျဖစ္ေလရာဘ၀သံသရာ၌ အနာေရာဂါလံုး၀ကင္း စင္သူျဖစ္ရပါလို၏ ဟုဆုေတာင္းခဲ့သည္။ ရေသ့ဘ၀မွစုေတေသာအခါ ျဗဟၼာျဖစ္ရ၏။ ထို႔ေနာက္ အလြန္ရွည္လ်ားေသာ တစ္အေသၤေခ်ကာလ၌ အပါယ္ေလးပါးသို႔မက်ေရာက္ရပဲ နတ္ျပည္၊ လူ႔ျပည္တို႔၌ အၾကိမ္ၾကမ္ က်င္လည္ရခဲ့၏။ ဧကရာဇ္မင္း၊ စၾက၀ေတးမင္း၊ နတ္မင္း တို႔လည္းအၾကိမ္ၾကိမ္ျဖစ္ခဲ့ရ၏။ ျဖစ္ေလရာဘ၀တိုင္းတြင္ အနာေရာဂါ ကင္းရွင္းစြာျဖင့္ ျပည့္စံုခဲ့ေပသည္။ပဒုမတၱရဘုရား ရွင္လက္ထက္တြင္ အရွင္ဗာကုလမေထရ္သည္ "အနာေရာဂါကင္း တဲ့အရာမွာ အသာဆုံး အျမတ္ဆုံး=ဧတဒဂ္ဘြဲ႔ကုိ ရပါလုိ၏"လုိ႔ ဆုထူးပန္ဆင္ခဲ့၏။ ၀ိပႆီျမတ္စြာဘုရားနဲ႔ ကႆပျမတ္စြာဘုရားရွင္တုိ႔ လက္ထက္ေတာ္မွာ ေက်ာင္းေဆာင္အသစ္ေတြကုိ ေဆာက္လုပ္လွဴဒါန္းျပီး ရဟန္းသံဃာ ေတာ္ေတြကုိ ေဆးပစၥည္းအမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ႔ မပင္မပန္း ခ်မ္းသာေအာင္ ျပဳစုလုပ္ေကြ်းခဲ့၏။ထိုသို႔မ်ားစြာေသာ ကုသိုလ္ေကာင္းမွဳ႕တို႔ေၾကာင့္ အရွင္ဗာကုလမေထရ္သည္ ေနာက္ဆံုးဘ၀တြင္ ေကာသမၼဗီျပည္ သူေဌးၾကီး၏ သားျဖစ္ျပီးလွ်င္ ဗာရာဏသီျပည္ သူေဌးၾကီးက သားအရင္းပမာေမြးစားသည္။ထို႔ေၾကာင့္ ဗာကုလသူေဌးသာဟု အမည္တြင္ခဲ့သည္။ (ဗာ=ႏွစ္ခုေသာ၊ကုလ=မိသားစု၊အမ်ိဳး။ဗာကုလ=မိသားစု အမ်ိဳးႏွစ္ခုရွိသူ) ဗာကုလသူေဌးသား အသက္(၈၀)အရြယ္ေရာက္ခ်ိန္မွာ ျမတ္စြာဘုရားရွင္သည္ ေကာသမၻီျပည္ကုိ ၾကြခ်ီေတာ္မူလာခဲ့ပါသည္။ ျမတ္စြာဘုရားရဲ့ တရားေတာ္ကုိ နာယူရတဲ့အခါ ဗာကုလသေဌးသားဟာ သဒၶါတရား ႀကီးမားစြာျဖစ္ျပီး သာသနာ့၀န္ထမ္း ရွင္ရဟန္းျပခဲ့ပါသည္။ အရွင္ဗာကုလမေထရ္ဟာ ရဟန္းျပဳေတာ္မူျပီးတဲ့ေနာက္ (၇)ရက္မွ်သာ ပုထုဇဥ္ဘ၀နဲ႔ ေနရျပီး (ဂ)ရက္ေျမာက္အရုဏ္မွာ "ဆ႒ာဘိည၊ ပိဋိသမၻီဒါ ပတၱ ရဟႏၱာ"အရွင္ျမတ္ျဖစ္ေတာ္မူခဲ့ပါသည္။ အရွင္ဗာကုလမေထရ္ျမတ္သည္ သက္တမ္းကာလအႏွစ္(၁၀၀) ကိုေက်ာ္လြန္၍ ၁၆၀ ႏွစ္အထိအသက္ရွည္စြာျဖင့္ ေနခဲ့ရသည္။ တစ္သက္တာကာလပတ္လံုး အနာေရာဂါလည္း ကင္းရွင္းေပသည္။ ထုိ႔အတြက္ ေဂါတမျမတ္စြာဘုရားက အနာေရာဂါကင္းရွင္း ေသာအရာ၀ယ္ အသားဆံုး အျမတ္ဆံုးျဖစ္ေသာ ဧတဒဂ္ဘြဲ႕ကိုရရွိခဲ့ေပသည္။ အရွင္ဗာကုလမေထရ္သည္ ေဆးအလွဴလွဴဒါန္းရျခင္းေၾကာင့္ ဘ၀တိုင္းတြင္ အနာေရာဂါကင္းရွင္း၍ ခ်မ္းသာစြာျဖင့္ အသက္ရွည္ျပီးအနာေရာဂါကင္းျခင္းအရာ၌ ဧတဒဂ္ဘြဲ႔ပင္ ရရွိေတာ္မူခဲ့ေပသည္။ မိမိတုိ႔ဗုဒၶဘာသာ၀င္မ်ားအေနျဖင့္ ျမတ္စြာဘုရားရွင္၏ အဆံုးအမ်ားကိုခံယူ၍ သူေတာ္ေကာင္း၊ သူေတာ္စင္ၾကီးမ်ား၏ အေလ့အက်င့္မ်ားအတိုင္း လိုက္နာက်င့္ၾကံျခင္းသည္ ပညာရွိသူေတာ္ေကာင္းတို႔ ခ်ီးက်ဴးအပ္ေသာအရာပင္ျဖစ္ေပသည္။ ယခုကဲ့သို႔ ရပ္ရြာေက်းရြားမ်ားအား လိုက္လံ၍ ေဆးအလွဴျပဳလုပ္ရျခင္း၊ ေဆးကုသေပးျခင္းသည္ ေမတၱာလုပ္ငန္းဟုဆိုရင္လဲ ျငင္းဖြယ္မရွိဟု ျမင္မိပါသည္။ ျဗဟၼစိုရ္တရားမ်ားလက္ကိုင္ထား၍ လူသားအခ်င္းခ်င္း ကူညီေဖးမေစာင့္ေရွာက္ျခင္းသည္ အလြန္တရာပင္လွပေသာ ျမင္းကြင္းတစ္ခုျဖစ္သည္ဟုလဲ ခံစားမိပါသည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ မိမိတို႔အေနျဖင့္ ယခုကဲ့သို႔ေဆးလွဴရျခင္း၏ အက်ိဳးတရားကို ေကာင္းစြာနားလည္သေဘာေပါက္၍ ဒီထက္ပင္ပို၍ ပို၍ လုပ္ေဆာင္သင့္သည္ဟု တိုက္တြန္းခ်င္ပါသည္။ ဓမၼမိတ္ေဆြအေပါင္း က်န္းမာခ်မ္းသာၾကပါေစ ကိုညီ တတိယအၾကိမ္ေဆးအလွဳမွတ္တမ္းဓါတ္ပံုမ်ား                                                           |
