လူတိုင္းမွာ ဆႏၵကိုယ္စီေလးေတြ ရွိတတ္ၾကစျမဲပါပဲ။ ဆႏၵဆိုသည္မွာ လိုခ်င္ကာမတၱသေဘာကိုဆိုတာပါ။ ဆႏၵမွာ လည္း ေကာင္းတဲ႔ ဆႏၵရွိသလို မေကာင္းတဲ႔ဆႏၵလည္း ရွိပါတယ္။ ကိုယ့္အတြက္ ဆႏၵရွိသလို အမ်ားအတြက္ ဆႏၵလည္း ရွိၾကပါမယ္။ ဆႏၵမွာ အဓိပတိတပ္ရင္ေတာ့ မျဖစ္ႏိုင္တာ မရွိဘူးလို႔ ျမတ္ဗုဒၶ မိန္႔ၾကားေတာ္မူတာလည္း ရွိပါတယ္။ ကိုယ့္ အတြက္ျဖစ္ေစ၊ အမ်ားအတြက္ျဖစ္ေစ ေကာင္းတဲ႔ဆႏၵရွိၾကရင္ သူေတာ္ေကာင္းတို႔ ခ်ီးမြမ္းၾကတာခ်ည္းပါပဲ။ သို႔ေပမယ့္ ဆႏၵေနာက္မွာ အေယာနိေသာ၀င္ရင္ေတာ့ တဏွာေလာဘအစရွိတဲ႔ အကုသိုလ္ျဖစ္သြားပါၿပီ။

  အဆင္း၊ အသံ၊ အနံ႔၊ အရသာ၊ အေတြ႔အထိ၊ ေတြးၾကံစိတ္ဆိုတဲ႔ အာ႐ံု(၆)ပါးနဲ႔ မ်က္စိ၊ နား၊ ႏွာေခါင္း၊ လွ်ာ၊ ကိုယ္၊ စိတ္ ဆိုတဲ႔ ဒြါရ(၆)ပါးဆံုတိုင္းမွာ တရားအသိမ၀င္ခဲ႔ရင္ အေယာနိေသာမနသိကာရဆိုတဲ႔ ႏွလံုးသြင္းမမွန္ခဲ႔ရင္ တဏွာေလာဘ ျဖစ္ပါေတာ့တယ္။ အဆင္းတစ္ခုကို ကိုယ့္ဟာမဟုတ္ေသးဘူးဆိုတဲ႔အသိကို ဟုတ္ခ်င္လို႔ ၾကိဳက္တဲ႔ ၀ိဘ၀တဏွာ၊ မ်က္စိကို ကိုယ့္ဟာပိုင္ထားတယ္ဆိုၿပီး တပ္မက္တဲ႔ ဘ၀တဏွာ၊ ၾကည့္ခ်င္ ၾကားခ်င္ စားခ်င္စတဲ႔ လိုခ်င္တပ္မက္တဲ႔ ကာမတဏွာ သံုးမ်ိဳးအားျဖင့္ အာ႐ံုနဲ႔ဒြါရတိုက္ဆိုင္တိုင္း တဏွာ ျဖစ္ပါတယ္။  ဘုရားအစရွိတဲ႔ ရဟႏၱာအရွင္ သူျမတ္မ်ားမွာ ေတာ့ တဏွာ အၾကြင္းမဲ႔ ပယ္သတ္ၿပီး ျဖစ္တဲ႔အတြက္ ျမင္စိတ္ျဖစ္ေသာ္လည္း တဏွာသို႔ မကူးပါ။

 တဏွာျဖစ္ၿပီဆိုလွ်င္ စြဲလန္းတတ္တဲ႔ ဥပါဒါန္၊ ဥပါဒါန ပစၥယာ ဘေ၀ါဟူေသာ ပဋိစၥသမုပၸါဒ္တရားေဒသနာေတာ္ အတုိင္း ကိုယ္ျဖင့္ျပဳတဲ႔ ကာယအမႈ၊ ႏႈတ္ျဖင့္ေျပာတဲ႔ ၀စီအမႈ၊ စိတ္ျဖင့္ၾကံေတြးတဲ႔ မေနာအမႈေတြေၾကာင့္ ကမၼဘ၀ကို ရရွိမွာပါ။ ဒီလိုျဖစ္ၿပီဆိုမွျဖင့္ အိုမႈဆင္းရဲ၊ နာမႈဆင္းရဲ၊ ေသမႈဆင္းရဲ၊ ကိုယ္ဆင္းရဲျခင္း၊ စိတ္ဆင္းရဲျခင္း၊ မလိုေဒါသ၊ ပူေဆြးေသာက အစရွိတဲ႔ ဆင္းရဲျခင္းအမွန္တရားေတြလည္း ရရွိခံစားရေတာ့တာပါပဲ။ လူဆိုတာကလည္း အမိ၀မ္းမွ ေမြးဖြားလာကတည္းက ေလာဘနဲ႔ စတင္ေမြးဖြားၾကသူခ်ည္းပါပဲ။ လိုခ်င္ျခင္းေတြနဲ႔ စတင္ခဲ႔တဲ႔ ဘ၀မွ ေသသည္ အထိလည္း လိုခ်င္မႈေတြ စြဲလန္းမႈေတြနဲ႔ပဲ နိဂံုးခ်ဳပ္ခဲ႔ရပါတယ္။ ဒီလိုနဲ႔ပဲ သံသရာတစ္ေၾကာမွာ ေခါင္းေတာင္ မေဖာ္ရဲေအာင္ က်င္လည္ ခဲ႔ရၿပီးပါၿပီ။

  လူသားေတြထဲကမွ မိန္းမသားတို႔၏ သဘာ၀တို႔ကို ဖြင့္ဟၾကည့္ရင္ အလွအပဆိုတာကို သိပ္ျမတ္ႏိုးခ်င္ၾကတယ္။ တိရစၧာန္ေလးေတြပဲျဖစ္ျဖစ္၊ သက္မဲ႔အရုပ္ေလး ေတြပဲျဖစ္ျဖစ္ ခ်စ္ခ်င္ၾကတယ္။ ျမတ္ႏိုးခ်င္ၾကတယ္။ မိမိကိုယ္မိမိလည္း အလွအပမ်ားနဲ႔ ထံုမႊမ္းခ်င္ၾကတယ္။ ျမန္မာမိန္းခေလးတို႔ရဲ႕ ခ်စ္စရာေကာင္းလွတဲ႔ နက္ေမွာင္ေက်ာ့ရွင္းေသာ ဆံေကသာ အလွကိုပင္ ျမတ္ႏိုးတန္ဖိုးထားစရာ တစ္ခုအျဖစ္ သတ္မွတ္ေလ႔ရွိၾကတယ္။ ရာသီအလိုက္ပြင့္တဲ႔ ပန္းေလးေတြကိုလည္း ဆံေကသာထက္မွာ ပန္ဆင္ခ်င္ၾကတယ္။

  မိန္းခေလးတို႔ဟာ ႏူးညံ့တဲ႔သတၱိ ရွိသည့္အားေလ်ာ္စြာ သံစဥ္ေတးသြားတို႔မွာလည္း ရစ္မူးခ်င္ၾကတယ္။ အလွအပကို ေမာ္ၾကြားလိုျခင္း၊ ကိုယ္ဟန္ထင္ျပျခင္းထက္ မိန္းခေလးတို႔ ပင္ကိုသေဘာမွာက အလွအပကို ျမတ္ႏိုးခ်င္ၾကတယ္။ လူမ်ိဳးေတြ ဘာသာစကားေတြ အသားအေရာင္ေတြ ကြဲျပားပင္ ကြဲျပားေသာ္ျငားလည္း မိန္းခေလးတို႔၏ အလွအပကို ျမတ္ႏိုးခ်င္တာ ျမတ္ႏိုးတတ္တာ ျမတ္ႏိုးေနၾကတာျခင္းေတာ့ တူၾကပါလိမ့္မယ္။ ဆင္ယဥ္ထံုးဖြဲ႔မႈပံုသ႑ာန္သာ ယဥ္ေက်း မႈဆိုင္ရာအားျဖင့္ကြဲျပားႏိုင္မွာပါ။

 ဒီလို အလွအပေတြမွာလိုခ်င္တာ၊ ကာမဂုဏ္မ်ားမွာ ေပ်ာ္ေမြ႔ခ်င္တာ၊ ၀တ္ခ်င္ စားခ်င္ လွခ်င္စတဲ႔ လိုခ်င္တပ္မက္မႈေတြ ထဲကေန ႐ံုးထြက္ဖို႔ ၾကိဳးစားေနသူကို ေဖာ္ျပခ်င္ေသာ ဆႏၵသာ ဤေနရာမွာ အခရာျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။

  တဏွာရဲ႕ေက်းကၽြန္အျဖစ္မွေန ႐ံုးထြက္ဖို႔ ဘာသာတရားမ်ားကို ေလ႔လာလိုက္စား ၾကိဳးစားအားထုတ္ေနၾကေသာ အမ်ိဳးသမီးမ်ားလည္း မ်ားစြာရွိပါတယ္။ ထိုအထဲမွာ ေလးစားၾကည္ညိဳစရာ ပူေဇာ္စရာကေတာ့ သာသနာ့ႏြယ္၀င္ျဖစ္ေသာ၊ ပိဋကတ္စာေပမ်ား ၾကိဳးစားအားထုတ္ရင္း သာသနာ့ေတာ္ကို ေဆာက္ေရွာက္လွ်က္ရွိၾကေသာ သိကၡာရွင္ ဆရာေလးမ်ားပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ေခတ္နဲ႔အညီ ေျပာင္းလဲေနတဲ႔ ဖက္ရွင္ဒီဇိုင္း အ၀တ္လွပမ်ားကို စြန္႔လႊတ္ၿပီး သာသနာ့ ဖန္ရည္စြန္းအ၀တ္ကို သာ ၀တ္ဆင္ထားေသာ၊ ဆံေကသာအလွမ်ိဳးစံုကို မ်က္ကြယ္ျပဳ ဆက္စုပ္ရြံ႕ရွာဖြယ္ ၃၂ ေကာဌာသကဲ႔သို႔ ရႈျမင္ေသာ၊ အေမႊးနံ႔သာ လိမ္းက်ံစရာမ်ားကို ပယ္စြန္႔ၿပီး ျမင့္ျမတ္ေသာ သီလေတာ္ကို ေစာင့္ထိန္းၾကၿပီး နိကၡမပါရမီနဲ႔တကြ ပါရမီေတာ္ မ်ားကို ျဖည့္ဆည္းေနၾကေသာ သိကၡာရွင္ဆရာေလးတို႔ကို ေတြ႔ျမင္ရတာဟာ တကယ္ကို ၾကည္ညိဳစရာ ေကာင္းလွပါ တယ္။ ဆႏၵကို သိကၡာနဲ႔ ေျပာင္းျပန္အခ်ိဳးခ်လိုက္တာပါပဲ။

 ပုထုဇဥ္အားေလ်ာ္စြာ၊ မိန္းခေလးတို႔၏ သဘာ၀ဆန္စြာ လိုခ်င္ေသာ ဆႏၵေလးေတြ ရွိေကာင္း ရွိႏိုင္ပါတယ္။ သို႔ေပမယ့္ ဆႏၵထက္ သိကၡာေတာ္ကို အသက္နဲ႔ထပ္တူ ေစာင့္ထိန္းေနတာ ေလးစားစရာ ၾကည္ညိဳစရာ အလြန္းေကာင္းပါတယ္။ ဒီလို အိမ္ေထာင္မျပဳ၊ ဖန္ရည္စြန္းအ၀တ္ကို ၀တ္ဆင္၊ ဆံပင္ကိုပယ္႐ံုမွ်ႏွင့္လည္း သီလရွင္လို႔ မဆိုထိုက္ေသးပါဘူး။ စိတ္ဓါတ္၊ စိတ္ႏွလံုးႏူးညံ့သိမ္ေမြ႔ဖို႔၊ သည္းခံခြင့္လႊတ္ႏိုင္ဖို႔ အမ်ားၾကီးျပဳျပင္ေျပာင္းလွဲဖို႔လိုပါတယ္။ သီလရွင္စိတ္ဓါတ္ရွိဖို႔ အမ်ားၾကီး လိုပါတယ္။ သာသနာ့ေဘာင္ကို ေရာက္လာျပီဆိုရင္ ေျခသုပ္ပုဆိုး၊ ေျမြစြယ္က်ိဳး၊ ဂ်ိဳက်ိဳးတဲ့ႏြားပမာ အရာရာကို သည္းခံရ မည္ေလဆိုၿပီး ဆရာေလးတစ္ပါး မိန္႔ၾကားတာ မွတ္သားခဲ႔ရပါတယ္။

 သီလတရားတို႔တင္မက သာသနာ့ႏြယ္၀င္ျဖစ္ဖို႔ကလည္း မလြယ္လွပါဘူး။ တစ္ဖက္မွာ ပိဋကတ္ေတာ္ေတြသင္ တစ္ဖက္မွာလည္း အေသးဖြဲကစ တံမ်က္စည္းလွဲ၊ ၾကမ္းတိုက္၊ အိမ္သာေဆး အစရွိလို႔ အေျခခံအက်င့္ေကာင္းေတြကို လည္း က်င့္ရပါတယ္။ အေသးဖြဲကအစ အေလးနက္ထားေဆာင္ရြက္ရသည္ခ်ည္းသာပါပဲ။ န စ ခုဒၵ မာစေရ ကိဥၥိ- တစ္စံုတစ္ခုေသာ ပညာရွိတို႔ကဲ႔ရဲ႕အံ့ေသာအမႈ (ေသးသိမ္ညံ့ဖ်င္းေသာအမႈ)တို႔ကို အနည္းငယ္မွ်ေသာ္လည္း မက်င့္ရာလို႔ ဘုရားရွင္ေဟာၾကားခဲ႔တဲ႔အတိုင္း လိုက္နာႏိုင္ေအာင္ က်င့္ေနၾကတာအမွန္ပါပဲ။ မေကာင္းမႈဆိုတာကလည္း ေသးေသး ေလးအစ ေရွာက္ၾကဥ္ရပါတယ္။ ဥပမာ- မုသာ၀ါဒိႆ ဇႏၱဳေနာ၊ နတၳိ ပါပံ အကာရိယ- လိမ္လည္တတ္သူအတြက္ မလုပ္ရဲတာ ဘာမွ မရွိပါဘူး ရယ္လို႔ ဘုရားရွင္ေဟာၾကားေတာ္မူခဲ႔သည့္အတိုင္း စကားကို လြယ္လြယ္ေျပာတတ္သူ၊ လိမ္လည္ေျပာတတ္သူဟာ လိမ္ဖန္ေျပာဖန္မ်ားလာရင္ မေကာင္းမႈၾကီးေတြကိုလည္းျပဳလုပ္ဖို႔ ၀န္ေလးေတာ့မွာ မဟုတ္ ပါဘူး။ အကုသိုလ္ေတြဟာလည္း ဒီသေဘာေတြခ်ည္းပါပဲ။ မေကာင္းမႈ နည္းနည္းေလး လုပ္ရင္းကေန အႀကီးႀကီးကိုလုပ္ဖို႔ ၀န္မေလးေတာ့ပါဘူး။ စိတ္ဆိုတာလည္း မေကာင္းမႈမွာမွ ေပ်ာ္ေမြ႔တတ္တဲ႔ သေဘာရွိတယ္လို႔ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ ေဟာၾကားထားသလိုပဲ လူသားတိုင္းဟာ မေကာင္းမႈဆို လြယ္လြယ္ေလးျပဳတတ္ၾကတာပါပဲ။ ဒီလို မေကာင္းမႈေတြကို ေပ်ာ္ေမြ႔ခ်င္တဲ႔ ဆႏၵေတြကို သိကၡာတရားနဲ႔ ထိန္းသိမ္းကာ က်င့္ၾကံေနတဲ႔ သိကၡာရွင္ဆရာေလးမ်ားကို လွဴဒါန္းေထာက္ပံ့ ေနတာဟာလည္း အင္မတန္မွ မြန္ျမတ္တယ္ဆိုတာ သိသာလွပါတယ္။  ဒီလို သာသနာေတာ္ကို တစ္ဖက္တစ္လမ္းမွ ေစာင့္ေရွာက္ကာ ၾကိဳးစားအားထုတ္ေနသူေတြ၊ ဆႏၵကို သိကၡာနဲ႔လဲသူေတြကို ဆထက္တပိုး ေထာက္ပံ့ႏိုင္ၾကပါေစ။

ဓမၼမိတ္ေဆြအေပါင္းက်န္းမာခ်မ္းသာၾကပါေစ

အေမာင္(ေရနံ႔သာ)

ပဥၥမအၾကိမ္ေျမာက္အျဖစ္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေထရ၀ါဒဗုဒၶဘာသာလူငယ္မ်ားအသင္းအေနျဖင့္ သီလပန္းတို႔အား ဆင္ျမန္းထားေသာ သီလရွင္ဆရာေလးတို႔အား အဆင္ေျပစြာ ပရိယတ္၊ ပဋိပတ္ ႏွစ္ျဖာအား က်င့္ၾကံႏိုင္ေစရန္ တစ္နည္းအားျဖင့္ ဆႏၵႏွင့္ကိုယ့္က်င့္သီလမ်ားအားလဲ၍ သီလ၊ သမာဓိ၊ ပညာမ်ားျဖည့္က်င့္ေနေသာ  ဆရာေလးေဒၚသုနႏၵာ(ဖုန္း-၀၉-၈၆၂၈၈၁၁)ဦးစီးတဲ့ “အေသာကာရာမသီလရွင္စာသင္တိုက္”၊ ၀ါယာလက္ေစ်းမွတ္တိုင္၊ ေရႊႏွင္းဆီရပ္ကြက္၊ မဂၤလာဒံုၿမိဳ႕နယ္ သို႔ လွဴဒါန္းခဲ႔ၾကပါသည္။  သီလရွင္ေက်ာင္းေလး၌ သီလရွင္ ၃၀ပါး သီတင္းသံုးေနထိုင္ၾကၿပီး ပရိယတၱိေက်ာင္းလည္းျဖစ္၊ ဆရာေလး ေဒၚသုနႏၵာရဲ႕ ႀကိဳးပမ္းအားထုတ္မႈျဖင့္ ေက်ာင္းရွိ သီလရွင္ေလးမ်ားကို တန္းေက်ာင္းလည္း ထားေပးထားတဲ့အတြက္ ပရဟိတေက်ာင္း ေလးလို႔လည္း ေျပာလို႔ရပါတယ္။ ထုိေက်ာင္းေလးသို႔ ၂၃.၅.၂၀၁၀ ရက္ေန႔ မနက္၌ မဂၤလာဒံုေစ်းမွ လွဴဖြယ္ပစၥည္းမ်ား၀ယ္ယူၿပီး သီလရွင္ေက်ာင္းသို႔ ေန႔လယ္ (၁၁း၀၀)နာရီတြင္ ္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ အသင္းအေနျဖင့္ သြားေရာက္လွဴဒါန္းခဲ့ၾကပါတယ္။

ပဥၥမအၾကိမ္ လွဴဒါန္းမႈအတြက္ ေထရ၀ါဒဗုဒၶဘာသာလူငယ္မ်ားအသင္းမွ ငါးေသာင္းက်ပ္၊ စကၤာပူ အလွဴရွင္မွ တစ္သိန္းက်ပ္ ႏွင့္ မတင္တင္ေထြးေခၚ မစႏိုးေဟာက္စမွ ငါးေသာင္းက်ပ္ လႉဒါန္း၍ စုစုေပါင္း ၂၀၀၀၀၀ (၂ သိန္း) က်ပ္တိတိအား လႉဒါန္းခဲ့ၾကပါသည္။ လႉဖြယ္ပစၥည္မ်ားစာရင္းႏွင့္ အလႉမွတ္တမ္းမ်ာအား ၀မ္းေျမာက္၀မ္းသာ သာဓုေခၚဆိုႏိုင္ၾကပါေစ။

လွဴဖြယ္ပစၥည္းမ်ားစာရင္း